سخنرانی و معرفی کتاب
" کلثوم نه نه"
آواز خوان، شاعر و نویسنده معترض تبعیدی
موضوع: زنان آزاد اندیش و هنرمند معترض
زمان: 5 اکتبر 2009
ساعت: 17 - 18
storgata 36 – Oslo محل:
یورش و حمله ی بیرحمانه به کمپ پناهندگی اشرف که طبیعتا باید از "حقوق پذیرفته شده ی پناهندگی بین المللی" برخوردار باشند ادامه ی همان یورش ها و قتل عام ها و شکنجه ها ی سی ساله و خصوصا کشتار اخیر در داخل ایران است که فرزندان ما را با دست های خالی و بی دفاع به خاک و خون می کشد.
سی سال است که این مزدوران با حمایت جوامع بین المللی حکومت می کنند و در فساد غرق اند و دست هایشان به خون فرزندان ما آلوده است .
این کرکسان آدمخوار با عاملان مزدور خارجی شان در کشور عراق و با همان شیوه ی سرکوب به قصد قتل عام پناهندگان بی دفاع شهر اشرف ، با بولدوزر و تانک و سلاح های سنگین به میدان آمده اند . اما چه خیال باطلی!
آنها فرزندان زاده ی عشق و مقاومت هستند . از هرکدام که بر زمین در می غلطد هزار دانه بر می آید و از هر دانه جنگلی که کرکسان را در آن راهی نیست .
جان فرزندان پناهنده ی ما در کمپ اشرف و آزادی خواهان در خیابان های ایران پای مال زد و بندهای بین المللی می شود. قطعا این جنایت های مکرر و غیر انسانی که توسط نیروهای سرکوبگر رژیم ضد بشری ایران انجام می شود و سازمان های مدافع حقوق بشری به طرز مرموزی در باره ی آن سکوت کرده اند، از سوی مردم آزادی خواه ایران بی پاسخ نخواهد ماند و فراموش نخواهد شد.
بی تردید پیوند خون ندا ها و پیمان ها و سهراب هاو کیانوش ها و حنیف هادر ایران و اشرف است که سکوت مرموز جهانیان را می شکند و فردای آزاد را به ارمغان خواهد آورد.
ما به دستان یکدیگر نیازمندیم.
سرنوشت ما و آزادی ما چه در داخل ایران ، چه در اشرف و چه در سراسر جهان به یکدیگر پیوسته است.
2009-07-30
بر اساس شعر بشارت نیما یوشیج / آهنگساز محمد شمس
سی سال است که سرکوب، شکنجهی جسمی و روحی و اعدام در ابعاد تصور ناپذیر در نظام جمهوری اسلامی ادامه دارد. پدیدهای که در واقع بخش جدایی ناپذیر این نظام مستبد مذهبی ، ضد بشری و آزادی کش است. موج سرکوب در قیام اخیر مردم ایران در واقع ادامهی همان سرکوب و زندان و شکنجه و اعدام سالهای گذشته است که از آغاز استقرار این حکومت عقب مانده ی دینی، در این روزها، با عریانی هر چه بیشتر به مردمی که خواهان حداقل آزادیهای فردی و سیاسی و اجتماعی خود هستند، با خشونت و بیرحمی تحمیل میشود.
همدل با خانوادههای زندانیان سیاسی، کشته، مفقود و شکنجه شدگان خیزش اخیر مردم ایران و با احساس همدردی با یک یک آنها در اولین روز اعتصاب غذا شرکت می کنم و صدایشان را پژواکی می شوم پر درد و خروشان تا جهانیان بدانند این دژخیمان با مردم بی دفاع ما در آن سرزمین چه می کنند.
برقرار باد مبارزات حق طلبانه ی مردم ایران
سرنگون باد جمهوری اسلامی ایران
زنده باد آزادی و برابری
گیسو شاکری
21 جولای 2009- استکهلم